پیاده تا کربلا

دسته: مذهبی
بدون دیدگاه
چهارشنبه - ۷ مهر ۱۳۹۵

 پیاده تا کربلا

re2057

مرد خراسانی خسته راه آمده بود که امام را ببیند.

پیاده آمده بود و گواهش پاهای مجروحش.

هر قدمی که برداشته بود «دانه شکری کاشته بود» که به دیدن امامش می‌رود.
حالا با پایی خون آلود به امام می‌گفت که دوستتان دارم، به خدا محبت شما باعث شده این راه طولانی را تحمل کنم… .

و مهربانی امام چون باران بر سرش فرو می‌ریزد.

نه آن بارانی که دانه را می‌رویاند، بارانی که سنگ را جان می‌دهد!

مرد خراسانی در انتظار آن آفتابی است که:

«می رسد ز راه

عبور می‌دهد او را ز روزهای سخت

خاک را پرنده  می‌کند

سنگ را درخت…»

که ناگهان امام باقرعلیه‌السلام می‌فرمایند:
«به خدا اگر سنگی ما را دوست بدارد، خداوند او را با ما محشور گرداند و آیا دین چیزی جز محبت است؟

این روزها که به عشق کربلا، پای پیاده، قدم در راه می‌گذاری یادت باشد زمزمه مرد خراسانی را که:

«فهمیده ام از اشک‌های جاری خویش

این روضه‌ها بر سنگ هم تاثیر دارد»

حمیده کاشیان
منبع:karbobala.com

 

همچنین بخوانید :


نوشته شده توسط:funigmaa - 28399 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 114
برچسب ها:
دیدگاه ها
صرف نظر از پاسخگویی