شنبه , ۱۰ آبان ۱۳۹۹

جمله چیست + تعریف قابل فهم از یک جمله

جمله چیست ؟

یک جمله   (به عربی: جمله) شامل یک یا چند فرایند مرتبط است که پیام کاملی را از طرف فرستنده پیام (گوینده ، نویسنده) به گیرنده پیام (شنونده ، خواننده) منتقل می کند.

ما قصد خود را با جملات بیان می کنیم. جمله یک یا مجموع چندین کلمه است.

از نظر ساختار

جمله ساده: جمله ای که فقط از یک فرآیند تشکیل شده است.

مثال: فردا سالگرد پیروزی مردم نیکاراگوئه است.

جمله مرکب: جمله ای است که از دو یا چند فرایند مجاور تشکیل شده باشد.

مثال: اگر به بیمار دارو ندهند می میرد.

جمله پیچیده: جمله ای است که از یک فرایند اساسی و یک یا چند فرآیند پیرو تشکیل شده است.

مثال: علی به ریاضیات علاقه مند است ، که یک موضوع دشوار است.

از نظر هدف

این جمله از نظر هدف و پیامی که منتقل می کند انواع مختلفی دارد:

جمله خبری: جمله ای است که بیانگر وقوع (یا عدم وقوع) یا بودن (یا نبودن) یک حالت است.

مثال: فردا سالگرد پیروزی مردم نیکاراگوئه است.

جمله سوال: جمله ای است که در آن وی با استفاده از کلمات پرسشی یا تغییر لحن ، درباره موضوعی سال می کند.

مثال: فردا چه روزی است؟

جمله احساسی یا جمله تعجب: جمله ای است که یکی از احساسات انسان را منعکس می کند که اگر شامل تعجب یا تحسین باشد ، آن را یک جمله غافلگیرانه نیز می نامند و در انتهای جمله ، این علامت “!” است. ما استفاده می کنیم.

مثال: چه باغ تمیزی!

جمله جمله ای است که از آن خواسته می شود کاری انجام دهد یا دستی داشته باشد و صفت یا حالتی را به صورت مثبت یا منفی بپذیرد. که ما آن را شکل مثبت آن فعل امر و شکل منفی آن فعل نهی می نامیم. یک جمله فقط می تواند یک کلمه داشته باشد.

مثال: همه بی حرکت می مانند.

جمله یک کلمه ای: بنویسید. بیا. لطفا. ننویس. نگو.

جمله نماز: جمله ای است که حاوی دعا یا نفرین است.

مثال: به امید دیدار شما! سفر خوبی داشته باشی!

از نظر معنا

این جمله از نظر معنا نیز به دو قسمت تقسیم می شود:

۱- جمله اخبار: اگر جمله بیانگر اخباری باشد ، چه در گذشته ، حال یا آینده ، به آن جمله اخبار گفته می شود؛

مانند: تقی رفت ، حسین می آید ، منوچهر می رود.

۲- جمله انشا: جمله ای است که معنای جمله اخبار را منتقل نمی کند؛ مانند: جمله – نماز – بازجویی – میل – مشروط – تماس؛ بنابراین ، جملات زیر نوشته شده است:

بیا / مرو / الهی او به زودی نجات یابد / کاش او را پیدا کند / اگر به خانه ما آمد / ای پسر ، کارهای خوب انجام بده.

به طور کلی ، اگر بتوانیم در جملات احتمالی ، حقیقت و دروغ را بیان کنیم ، این یک خبر است ، در غیر این صورت یک ترکیب است.

از نظر موقعیت مکانی

این جمله از نظر محل قرارگیری اجزای آن نیز به دو قسمت تقسیم می شود:

۱- جمله مستقیم: اگر جمله فعلی باشد ترتیب اجزای آن به شرح زیر است:

فاعل / مفعول فوری / مفعول واسطه یا متمم / قید / فعل

و اگر یک جمله اسمی باشد ، ترتیب اجزای آن به شرح زیر است:

موقعیت / موقعیت / رابطه

۲- جمله معکوس یا غیرمستقیم: اگر مکان اجزای جمله با آنچه ذکر شد متفاوت باشد ، یعنی اجزای آن جابجا شده باشند ، به آن جمله معکوس یا غیرمستقیم گفته می شود.

دسته های دیگر

۱- جمله کامل: ما جمله کاملی را می گوییم که معنای کامل از آن گرفته شده و سکوت گوینده و عدم انتظار شنونده مناسب باشد؛ مانند: دیروز به خانه تقی رفتم ، خدا بزرگ است ، زمان همه را نظم می دهد.

۲- جمله ناقص: جمله ای ناقص است که شنونده انتظار ادامه داستان را دارد و سکوت گوینده باعث نقص آن می شود؛ مانند: وقتی او را دیدم… ، اگر او آمد.

هر یک از این جملات کامل یا ناقص می تواند مکمل جمله ناقص دیگری باشد؛ بنابراین: جمله مکمل: برای تکمیل جمله ناقص است؛ مانند: او داشت از بازار برمی گشت (جمله ناقص: وقتی او را دیدم) ، من می روم (جمله ناقص: اگر او آمد) ، او از اینجا فرار کرد (جمله ناقص: تا زمانی که من او را صدا کردم).

جمله اعتراض آمیز: ممکن است بتوانیم جمله ای را از سخنران سخنران حذف کنیم ، اما به معنای سخنرانی او که به آن حکم اعتراض گفته می شود صدمه ای نخواهیم زد. مانند: اگر حسن بیاید (که نمی آید) من می روم. دی پیر می فروشد (بخاطر بسپار)

گفت شراب زیادی نوشید

این جمله نیز به دو نوع اسم و زمان حال تقسیم می شود.

۱- جمله اسمی: هرگاه جمله ای فعل رابطه ای داشته باشد ، آن را جمله اسمی می نامند و در حقیقت آن جمله از محمول و محمول و رابطه تشکیل شده است؛ مانند: خدا می داند. اتاق بزرگ بود.

۲- جمله فعلی: هرگاه جمله ای فعل خاص یا کاملی داشته باشد ، به آن جمله فعلی گفته می شود و در واقع آن جمله از فعل و فاعل و … تشکیل شده است. مانند: تقی آمد ، حسین را دیدم.

جمله نیز به دو قسمت مطلق و مقید تقسیم می شود.

۱- جمله مطلق: اگر جمله مقید به زمان یا مکان یا و نباشد و به جمله دیگری مقید نباشد ، به آن مطلق گفته می شود؛ مانند: من او را دیدم ، پرویز بیمار است.حسن اینجا آمد …

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *