امکان بازسازی عضو از دست رفته انسان!

امکان بازسازی عضو از دست رفته انسان!

بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله انجمن آمریکایی آناتومی منتشر شده است ، گروهی از محققان در حال مطالعه سمندر مکزیکی (axolotl) (گونه ای از سمندر آبزی) تفاوت در امضاهای مولکولی مرتبط با بازسازی و احیای آنها را بررسی می کنند.

axolotl - امکان بازسازی عضو از دست رفته انسان!

آنها یک قدم به کشف رمز و راز بازسازی اعضای بدن در این موجودات نزدیک هستند. این مطالعه همچنین چگونه بازسازی اندام در موش ها را نشان می دهد.

اگر رازهای بازسازی اعضای بدن را در سمندرهای مکزیکی پیدا کنیم و آن را در پستانداران مانند موش ها به کار ببریم ، در این صورت بسیار نزدیک خواهیم بود که به افرادی که اندام خود را از دست داده اند گزینه دیگری غیر از پروتز ارائه دهیم.

تفاوت اصلی در سلول ایمنی است که به عنوان ماکروفاژ شناخته می شود و با این دانش ، توانایی بهبود اعضای بدن انسان بیش از هر زمان دیگر است.

وقتی پستانداران آسیب می بینند ، معمولاً جای زخم در محل آسیب ایجاد می شود. از آنجا که این زخم به مانعی فیزیکی برای بازسازی تبدیل می شود ، تیم محققان به سرپرستی جیمز گادوین بر روی یادگیری اینکه چرا بدن سمندر مکزیکی مانند پستانداران زخم نمی شود متمرکز شدند.

جیمز گادوین ، محقق ارشد و نویسنده مطالعه از آزمایشگاه بیولوژیکی جزیره مونت کویر (MDI) گفت: “تحقیقات ما نشان می دهد که انسان از پتانسیل استفاده نشده برای بازسازی اعضای بدن برخوردار است.”

وی گفت: “اگر بتوانیم مشکل ترمیم زخم را حل کنیم ، ممکن است بتوانیم پتانسیل نهفته خود را برای بهبودی آزاد کنیم.” سمندرهای مکزیکی بهبود نمی یابند و این همان چیزی است که به آنها امکان بهبود می دهد. اما پس از ایجاد زخم ، دیگر بهبودی امکان پذیر نخواهد بود.

وی ادامه داد: اگر بتوانیم از زخم در انسان جلوگیری کنیم ، می توانیم کیفیت زندگی بسیاری از افراد را افزایش دهیم.

سمندر مکزیکی در آستانه انقراض است ، اما قابلیت های منحصر به فرد بازسازی اعضای بدن ، جایگاه ویژه ای در جامعه علمی به آن داده است. اکثر سمندرها توانایی بازسازی اندام را دارند ، اما سمندر مکزیکی می تواند تقریباً هر قسمت از بدن خود از جمله قلب ، ریه ها ، فک ، اندام های خارجی ، نخاع ، تخمدان ها ، دم ، پوست و … را بازسازی کند. این موجود حتی می تواند مغز خود را بازسازی کند!

پستانداران همچنین می توانند اعضای بدن خود را در مراحل جنینی یا نوزادی احیا کنند. به عنوان مثال ، یک نوزاد انسان می تواند نوک انگشتان خود را بازسازی کند و همچنین می تواند بافت قلب خود را بازسازی کند ، به این معنی که ممکن است بزرگسالان این کد مهم ژنتیکی را برای بازسازی حفظ کرده باشند. این راه را برای درمان های بالقوه ای باز می کند که به انسان اجازه می دهد بافت ها و اندام های از دست رفته ناشی از آسیب یا بیماری را به جای زخم های دائمی بازسازی کند.

در یک مطالعه اخیر ، گادوین ماکروفاژها (نوعی سلول ایمنی) موجود در سمندر مکزیکی را با سلولهای مشابه در موش مقایسه کرد و هدف او یافتن کیفیتی بود که سمندر مکزیکی دارد و توانایی های بازسازی آن را افزایش می دهد.

گادوین دریافت که وجود این سلول ها در توانایی بازسازی سمندرهای مکزیکی مهم است. وقتی سطح این ماکروفاژها کم بود ، سمندرهای مکزیکی درست مثل پستانداران به جای اندام های جدید زخمی ایجاد کردند. وی گفت: “ما در حال فهمیدن چگونگی آماده سازی ماکروفاژهای سمندر مکزیکی برای بازسازی هستیم ، که این امر ما را به توانایی تشخیص بازسازی در انسان نزدیک می کند.” به عنوان مثال ، من فکر می کنم استفاده از هیدروژل موضعی بر روی زخم که باعث تغییر رفتار ماکروفاژهای انسانی می شود تا بیشتر شبیه سمندرهای مکزیکی باشد ، امکان پذیر است.

با مطالعه ماکروفاژهای سمندر مکزیکی و بررسی چگونگی تقلید از آنها در انسان ، می توان دوره جدیدی از پزشکی را مشاهده کرد.

کلیدواژه : اندام
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید